در زندگي تا مي توان بايد با انسانها مدارا كرد ، شرط اصلي را بنا بر سازش و مدارا گذاشت ولي سوال اصلي اينجاست كه اين مدارا تا چه حد امكان دارد. آيا بايد تحت هر شرايطي مدارا كرد؟ در اين مورد پوپر حرف جالبي زده است. ( مدارا تا جايي امكان دارد كه فرد مقابل اهل منطق و عقل باشد ولي اگر با اسلحه روبه رو شدي آنگاه مدارا معنا ندارد).

سيد محمد خاتمي: قومي كه آفريننده يكي از درخشنده ترين تمدن هاي تاريخ بوده است باز هم قادر است تمدن ساز باشد، به شرط اينكه اهل فكر و ذكر شود و اين فكر و ذكر حاصل نمي شود مگر: الف) بازگشت تامل آميز به خويشتن تاريخي كه از يك سو ريشه در وحي الهي دارد كه جاودانه است و از سوي ديگر ، صاحب ظرفيت ممتاز فرهنگي، تاريخي است كه به گذشته تعلق دارد . ب) شناخت درست و عميق زمانه.

هميشه در اين فكر بوده ام كه در بوجود آمدن فضاي كنوني جامعه مفصر اصلي كيست، من به عنوان يك جوان ، نسل اول جامعه يا نسل سوم؟ هرگاه به گذشته مي نگرم و روابط جوانان ساليان پيش را ميبينم حسرت ميخورم به آنهمه صداقت و يكرنگي ، به دوستيهاي بدون ريا، به همبستگي آنها و اكنون كجا ايستاده ايم . مگر ما تربيتشده همان نسل نيستيم ، مگر همان نسل پدر و مادران ما نشده اند؟ پس چرا نمي توانيم آنگونه باشيم؟ كجاي تربيت ما اشكال داشته است. پدر و مادر را به سنتي بودن متهم ميكنيم ولي به نظر من همان پدر و مادر از ما مدرن تر هستند، هرگاه چيزي از آنها خواسته ايم به سرعت براي تهيه كرده اند ، همين مظاهر پيشرفت مانند كامپيوتر ، موبايل، ماشين، و... را همان نسل سنتي براي ما تهيه كرده اند ولي چرا اين نسل سنتي راههاي استفاده صحيح از اين وسايل را به نمي آموزند، چرا در استفاده بهتراز اين وسايل ما را راهنمايي نمي كنند؟ چرا كنترل نمي كنند كه ما چه بهره ايي و استفاده اي از اين وسالي مي بريم. آيا استفاده بهينه است يا تنها مصرف گرايي و پوچي.؟ همين نسلي كه ما متهم ميكنيم به ندانستن و فاصله با ما هيچگاه به خود اجازه نداده اند وارد حريم شخصي فرزندانشان شوند، كدام پدر يا مادري موبايل فرزندش را كنترل مي كند؟ كداميك كامپيوتر يا نمي دانم دفترچه خاطرات و روابط خارج از خانه فرزندانش را كنترل مي كند؟ نه اينكه همه اينگونه هستند ..نه هستند كساني كه به طور منطقي كنترل ميكنند و هستند كساني كه به طور افراطي اين عمل را انجام مي دهند. ولي امروزه خانواده ها فرزندان را به حال خود رها كرده اند نه مي دانند فرزند كجا ميرود و چه مي كند ، نه مي داند دوستان فرزندش چه كساني هستند .چقدر آن روزگاران شيرين بود كه پدر فرزند را مورد مواخذه قرار ميداد كه كجا ميروي دوستانت كه هستند كي ميآيي؟ امروئزه خانواده ها فرزندان را تنها دانشگاه مي فرستند تا نام دانشجو بر پيشاني آنها باشد ولي هيچگاه از فرزندش نمي پرسد در دانشگاه چه مي كني؟ روابط دختر و پسر چگونه است؟ با چه كساني در دانشگاه مراوده داري؟ مادر دخترش را تشويق به آرايش بيشتر مي كند تا بتواند براي خود همسري برگزيند ، و پسر ها نيز به دنبال دختري براي كم نياوردن جلوي ديگر دوستان هستند. و كجايند آن پدر و مادر سنتي ؟ پدر و مادري كه وقتي من 5 دقيقه دير ميكردم بايد مورد مواخذه قرار ميگرفتم ، نمي توانستم اسم رشته هاي شبانه و دانشگاه آزاد را ببرم كه مبادا باعث آبرو ريزي شود و بگويند فلاني تنبل است. چقدر آن پدر و مادر دوست داشتني هستند . و امروز مي بينم كه دانش آموزي كه در سن نوجواني است آشنا به ريز ترين مسائل جنسي و خلاف است. دانش آموز و دانشجوي ما سيگار مي كشد . دختران كه مادران آينده هستند در قهوه خانه ها قليان به دست مي نشينند و دود مي كنندو از عدم آزادي حرف مي زنند . از اين آزادي بيشتر ؟ با اين رفتار كلمه آزادي هم لوث شده است چقدر گفتن اين جملات سهت است ولي درد امروز جامعه كنترل نشدن جوانا توسط پدر و مادر است. و چه درد تلخي.

از فردا به مدت 2 روز كنگره سراسري حزب مشاركت ايران اسلامي برگزار ميگردد . مهمترين تصميم اين كنگره تغيير دبير كل و همچنين اعضاي شوراي مركزي اين حزب ميباشد.محسن ميردامادي و علي اكبر صفايي فراهاني از شانسهاي بيشتري براي دبير كلي اين حزب برخوردارند. هر چند كفه ترازو به نفع محسن ميردامادي سنگيني ميكند.

از شنبه 21 مرداد روزنامه جديدي با عنوان آينده نو به مديريت سيد محمد خاتمي منتشر ميشود. انتشار چنين روزنامه اي مطمئنا در تحولات امروز جامعه ايران نقش عمده اي دارد. هر چند به گفته سيد محمد خاتمي نقش اين روزنامه بيشتر در زمينه مسائل فرهنگي و اجتماعي روز است. ورود اين روزنامه را به جامعه مطبوعاتي تبريك گفته و بقاي انتشارش را آرزومندم.

ولادت حضرت علي(ع) و روز پدر بر همه پدران ايراني مبارك و گرامي باد.

گرامي باد صدمين سالگرد مشروطه و گرامي باد ياد و خاطره همه كساني كه براي آزادي و آبادي اين مرز و بوم از جان و مال خود گذشتند تا اينكه امروز نام ايران در جهان زنده و پايدار باشد. درود بر همه شهيدان جاويد ايراني.

خيلي دلم برايت تنگ شده چگونه بايد بگويم؟ خيلي دلم براي نگاه مهربانت تنگ شده چگونه بگويم؟ دلم براي بغض فرو خورده ات تنگ شده چگونه بگويم؟ براي نوازشهاي تو براي حرفهاي تو براي دستهاي تو دلم تنگ شده چگونه بگويم؟ دلم براي تو تنگ شده براي تو چگونه بگويم و چگونه بگريم؟ يادت مي آيد از كدام گريستن ميگويم؟ و چقدر آن موقع دلتنگت بودم . آنگاه بود كه معناي اين جمله را دانستم كه گاهي شايد در كنار هم باشيم ولي دلتنگ هم باشيم... و آن لحظه من دلتنگ بودم ، تو بودي و مرا آرام كردي و چه آرامش زيبايي...دلم برايت تنگ شده چگونه بگويم و بگريم؟

<img vspace="0" hspace="0" border="0" src="http://i7.tinypic.com/20z8w3r.jpg" style="width: 396px; height: 340px;" />